††† Ik ben niet gek, ik kan het alleen niet†††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††

†††††††††† zeggen!†††††

 

 

 

Naam: Marion Winterman

Opleiding, jaar: SPH Voltijd, 2de jaar

Naam keuzevak: narratieve Sandplay

Datum: 12-4-2005

 

 

 

 

 

Probleemstelling

 

Veel psychiatrische patiŽnten met een angststoornis vinden het moeilijk om te vertellen over hun angsten, toch maken veel psychiaters gebruik van praat therapie. Ik denk dat door het gebruik van narratieve Sandplay, deuren open gaan voor deze patiŽnten en dat ze zo toch hun verhaal kunnen Ďvertellení.

Door met mijn moeder te praten over het gebruiken van Sandplay en door te lezen over ervaringen van anderen mensen/patiŽnten zoek ik naar mogelijkheden voor het gebruiken van Sandplay i.p.v. het rechtstreeks vertellen van problemen of angsten.

Ik wil duidelijk maken dat vertellen niet altijd de waarheid om hoog brengt omdat het vaak moeilijk is gevoelens te verwoorden waar je zelf geen controle over hebt. Ik hoop ook dat ik tijdens het maken van dit artikel zelf tot een manier kom om Sandplay te gebruiken in de praktijk.

 

Inleiding

 

Mijn moeder heeft een angststoornis. Ik merk vaak aan haar dat het heel moeilijk is om te verwoorden wat ze voelt, vaak springt ze van de hak op de tak omdat ze niet weet hoe ze een verhaal moet afmaken. Ook op mijn stage ( GGZ Wijchen Herstellingsoord) merk ik vaak dat cliŽnten met een ( naar mijn idee) angststoornis, het moeilijk vinden om te Ďvertellení.Wanneer ik zelf angstig ben vind ik het moeilijk om onder woorden te brengen waar de angst vandaan komt en wat het precies met mij doet.

 

Waarom Narratieve Sandplay?

 

ďWaarom Narratieve Sandplay?Ē. Dat is de vraag die ik vooral mezelf stel. Ik probeer me gedurende dit onderzoek te verdiepen in het denken en voelen van een patiŽnt met een angststoornis.

Angststoornissen kunnen vanuit verschillende denkbeelden bekeken worden. Hier heb ik gebruik gemaakt van het palet van de psychologie door Jakop Rigter.

 

Vanuit de psychoanalyse

Een angststoornis wordt gezien als een symptoom van een onbewust conflict. Vaak weten de patiŽnten zelf niet waar de klacht vandaan komt.

Door het gebruik van Narratieve Sandplay is het mogelijk om onbewuste herinneringen en gedachtes naar boven te halen omdat je niet verteld, maar laat zien wat je bezig houd en wat je angst is. Zo hoef je niet diep te graven in je hoofd, maar kan je spontaan dingen neerzetten wanneer zij jou aanspreken.

 

Vanuit het behaviorisme

Angst komt door het hebben meegemaakt van een angstige situatie.

Door het gebruik van Narratieve Sandplay kan het zijn dat een patiŽnt bijvoorbeeld een boze hond ( miniatuur) ziet en deze neerzet in een situatie waarin die hond een persoon aanvalt. Dit kan dan verklaren waarom deze persoon bang is om in het bos te wandelen, dit kan hij niet vertellen omdat het een relatief kleine gebeurtenis was, maar door het neerzetten van deze situatie wordt het toch weer even belangrijk en kan er vanuit deze sandplay over gepraat worden.

 

Vanuit de cognitieve psychologie

Wanneer men hoge eisen aan zichzelf stelt is er de mogelijkheid om een angststoornis te ontwikkelen.

Vaak geven mensen niet snel toe dat ze te hoge eisen aan zichzelf stellen, ze praten hier dus niet over. Het zou kunnen zijn dat deze mensen wel, misschien onbewust, door middel van narratieve Sandplayneer kunnen zetten dat ze meer willen dan ze kunnen en dat ze hier moeite mee hebben.

 

In al deze situaties en vanuit al deze invalshoeken is het dus mogelijk om Narratieve Sandplay te gebruiken. Ik heb met mijn moeder gepraat over deze vorm van therapie en vroeg wat zij ervan zou vinden als ze kon uitbeelden wat ze voelde. Ze zij dat dit makkelijker zou zijn. Ze doet ook graag dingen met haar handen en maakt graag tekeningen om uit te beelden wat ze voelt. Omdat ze veel gedachten te gelijk in haar hoofd heeft kan ze niet ťťn ding uit leggen, maar vertelt ze meerdere verhalen door elkaar.

Op mijn stage is een vrouw die extreem bang is om dieren dood te maken, ook vliegen en mieren, ze let altijd op waar ze loopt. Wanneer ze probeert uit te leggen waarom ze dit heeft zegt ze al snel: Ďlaat maarí. Ze kan het niet uitleggen en zegt dan letterlijk dat het makkelijker is om te laten zien dan te vertellen.

 

Het probleem een naam geven

Door het probleem een naam te geven is het makkelijker om erover te praten. Ik zeg vaak tegen mijn moeder dat niet zij het probleem is, maar het probleem het probleem. De Narratieve Sandplay brengt dit ook naar voren ( zie reader blz. 87). Wanneer ze mij vraagt of ik haar lastig vind, zeg ik altijd nee, en zo is het ook. Niet mijn moeder is lastig, maar het probleem wat het haar lastig maakt is vervelend.

 

Bij mijn moeder kan ik het dus een beetje in de praktijk brengen, maar het is moeilijk om het op mijn stage te gebruiken. Ik mag daar niets doen op tehrapeutische basis en omdat Narratieve Sandplay vaak veel emoties om hoog brengt kan ik er dus geen gebruik van maken. Ik heb wel nagevraagd wat hun ervan zouden vinden om Narratieve Sandplay te gebruiken. Ze staan er wel voor open en zien ook wel de open deuren voor cliŽnten die het moeilijk vinden om uit zichzelf dingen te vertellen. Ik zou graag in de toekomstgebruik willen maken van Narratieve Sandplay . Ik ben tijdens het schrijven van dit artikel niet gekomenwaar ik wilde: het gebruiken van Narratieve Sandplay in de praktijk. Wel heb ik, vooral bij mijn moeder, gezien dat het heel belangrijk kan zijn en kan helpen bij het verwerken van moeilijke en traumatische gebeurtenissen die moeilijk onder woorden te brengen zijn. Mijn conclusie voor mezelf is dat ik nog veel kan leren en dat ik er zelf veel aan heb gehad om het keuzevak Narratieve Sandplay te volgen. Ik heb aan de lijve ondervonden hoe het was om situaties letterlijk neer te zetten en aan de hand daarvan vragen te stellen en mijn verhaal te vertellen.

Voor de lezer: Ik raad het aan om je hierin te verdiepen en om eens verder te kijken dan naar het letterlijke woordgebruik van cliŽnten/mensen. Want vaak zijn ze niet gek, maar kunnen ze het gewoon niet zeggen.

 

 

 

Marion Winterman

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bronvermelding:

 

Literatuur:

Palet van de Psychologie, Jakop Rigter, derde druk.

 

Reader Narratieve Sandplay, Paul Berkers, 2004-2005

 

 

 

Internet:

www.members.chello.nl/paulberkers6

 

www.ilse.nl ( zoekmachine)

 

 

Personen:

B. Schaap

 

 

 

 

 

††††††††††††††††††††††††††††††††